::Among The Sea of Chaos::

Notice:
- เอนทรีนี้เป็นการสรุปเนื้อหาจาก Hidamari Sketch ฉบับนิยาย "ยินดีต้อนรับสู่หอพักฮิดามาริ" (ひだまりスケッチノベル ようこそひだまり荘へ)
- ผู้แต่งเนื้อเรื่องฉบับนิยายคือ Higurashi Shabou, ผู้วาดภาพประกอบคือ Aoki Ume
- ฉบับนิยายมีทั้งหมด 2 ฉบับ (อ้างอิง) แต่เท่าที่หาได้เจอเล่มนี้อยู่เล่มเดียว
- เนื้อหาที่สรุปและภาพประกอบ ได้มาจากฉบับที่ถูกแปลเป็นภาษาจีนบนบอร์ด lightnovel.cn ใครสนใจลองอ่านแบบจีน สามารถตามไปอ่านได้ที่ กระทู้นี้
- ผิดพลาดประการใดขออภัยไว้ล่วงหน้า อยากเสริมหรือทักท้วงตรงไหน เชิญได้ทางช่อง comment ไม่ต้องเกรงใจ

=============================================== 

  << สารบัญสรุปนิยาย Hidamari Sketch || Link ตอนถัดไป >>

===============================================  

ภาพปกและแนะนำตัวละคร:

===============================================   

    "คุณแม่คะ เก็บแปรงสีฟันไปรึยัง"
    "อยู่ในถุงสีชมพูแน่ะ พวกครีมล้างหน้าก็ใส่ไปให้หมดแล้ว"
    "ขอบคุณค่ะ"
ยูโนะเข้าเรียนสายศิลป์ที่ยามะบุกิ โดยตอนที่ตัดสินใจนั้นถึงพ่อแม่ของยูโนะไม่ได้
คัดค้านอะไรแต่ในใจก็ยังเป็นห่วงอยู่ลึกๆ เพราะโรงเรียนอยู่ไกลเลยต้องย้ายไป
อยู่หอคนเดียว ซึ่งแม้จะอายุ 16 แล้วก็จริง แต่ยูโนะก็ยังเอ๋อๆ เป๋อๆ ด้วยเหตุนี้
พ่อกับแม่เลยยังอดเป็นห่วงไม่ได้
    "เข้าโรงเรียนที่ใกล้บ้านกว่านี้หน่อยไม่ดีเหรอ"
    "ต...แต่ว่าหนูตัดสินใจแล้วนี่คะ ขอร้องล่ะค่ะ"
    "ถ้าลูกยืนกรานแบบนั้นล่ะก็..."

ปรกติยูโนะไม่ใช่เด็กหัวรั้น พอเห็นยูโนะยืนยันแบบนั้น พ่อกับแม่ก็เลยต้องยอม
และอีกเหตุผลหนึ่งคือหอพัก "ฮิดามาริ" ก็อยู่แค่หน้าโรงเรียน ถึงจะเป็นการย้ายไป
อยู่คนเดียวครั้งแรกของยูโนะ แต่อย่างน้อยที่หอคงมีเพื่อนนักเรียนช่วยดูแลกันบ้าง

    "ของอย่างอื่นเก็บเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย หมอนล่ะ?"
    "เก็บไปเป็นอย่างแรกแล้วค่ะ อยู่ก้นลังกระดา๋ษเลย"
ก่อนวันย้ายเข้าหอ แม่มาช่วยยูโนะเก็บข้าวของ ยูโนะติดหมอนใบนี้ ถ้าไม่ได้ใช้
จะนอนไม่หลับ และยังเป็นความเชื่อส่วนตัวด้วยว่าถ้าไม่ได้ใช้หมอนใบนี้จะทำให้
เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นแบบเช้าวันที่ไปเข้าสอบแบบหืดขึ้นคอ
(จำ x365 ตอนแรกกันได้มั้ย ฮา)
พอเก็บทั้งเสื้อผ้า เครื่องเขียน เสบียง และข้าวของต่างๆ เรียบร้อย  ยูโนะเห็น
สภาพห้องแล้วใจแป้วนิดหน่อย
    "รู้สึก...เหงาๆ ยังไงไม่รู้สิคะ"
แม่ยูโนะเลยพูดหยอกๆ
    "อย่างน้อยก็ดี ต่อไปจะได้ไม่ต้องมาปลุกลูกทุกเช้า"
    "อ๊ะ...ขอโทษค่ะ"
    "ล้อเล่นน่า ไม่ได้เห็นหน้าลูกงัวเงียแม่ก็เหงาเหมือนกันแหละ"
หลังจัดของเสร็จยูโนะบอกกับแม่ว่าคืนนี้ขอไปนอนด้วย
แล้วก็ต้องเอาหมอนออกมาจากกล่องอีกรอบ

คืนนั้นยูโนะขอบคุณแม่เรื่องที่ช่วยยืนให้กำลังใจ
(ตอนนั้นคุณแม่เล่นโบกมือจนแขนปูด)
พอปิดไฟนอน อยู่ๆ ก็ได้ยินเสียงปึงปังนอกห้อง ตอนแรกยูโนะนึกว่าหูฝาด
แต่เสียงดังโครมครามเหมือนอะไรตกอีกรอบ พอถามแม่ แม่ก็ไม่รู้เรื่อง
ยูโนะเลยทำใจว่าคงหูฝาดไปจริงๆ ยูโนะคิดในใจถึงหนังสือที่อ่านก่อนสอบ
ว่าถ้าเกิดเจอขโมยหรือสถานการณ์ทำนองนี้ให้ใจเย็นไว้
(ไอ้เรื่องพรรค์นี้มีออกสอบด้วยเรอะ.....คงไม่ใช่*ปี๊บ*เนตนะ......)

แม่ทักยูโนะ
    "เสียงแค่นี้ก็ตื่นเต้นตกใจแล้ว ต่อไปอยู่หอได้ยินเสียงปึงปังจากข้างห้อง
    บ้างไม่แย่เหรอ"
    "ต-แต่ว่าถ้าเกิดเป็นขโมยล่ะคะ"
    "ไม่เป็นไรน่า ประตูก็ล็อกหมดแล้ว"

แล้วแม่ก็หลับต่อ แต่ยูโนะยังกังวลไม่หายและหลับไม่ลง จนได้ยินจากข้างนอก
อีกรอบ คราวนี้ได้ยินชัดเจนมั่นใจว่าต้องมีอะไรแน่ๆ เลยพยายามจะปลุกแม่
แต่ไม่ว่าจะเรียกจะเขย่ายังไงแม่ก็ไม่ตื่น ใจนึงก็กลัว แต่อีกใจก็เป็นห่วงแม่
ที่นอนอยู่ข้างๆ ยูโนะกอดหมอนค่อยๆ ย่องไปทางประตู พอเปิดแง้มดูก็เห็นเงาคน
ตอนนี้ไม่ว่ายังไงก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว...

    "ขโมย! ขโมย!"
    "โอ๊ย! เจ็บ!"
    "ขโมย! ไปให้พ้นนะ!"
    "ยูโนะ! เลิกตีได้แล้ว!"
    "ขโมย! ข-...เอ๋?"

แม่ยูโนะตื่นขึ้นมาเปิดไฟเพราะได้ยินเสียงเอะอะ
ปรากฏว่าคนที่ยูโนะตีเอาๆ ก็คือพ่อนั่นเอง

    "เอ้า พอกันได้รึยังทั้งสองคน"
    "ขอโทษนะคะ เพราะหนูไม่ดูให้ดีเอง"
    "ไม่เป็นไร พ่อผิดเองแหละ ขอโทษนะที่ทำให้ตกใจ"
พ่อยูโนะขอโทษพลางเอามือแตะหัวแล้วยิ้มแหยๆ
ที่พ่อยูโนะแกล้งแบบนี้เพราะอยากรู้ว่าถ้าเจอขโมยแล้วยูโนะจะรับมือยังไง
แม่ได้ฟังก็อมยิ้ม แล้วแซวว่า
    "พ่อ ที่จริงแค่อยากแกล้งยูโนะล่ะสิ"
    "เอ๋?"
    "กลัวลูกย้ายไปอยู่คนเดียวแล้วจะเหงาสิท่า"

คุณพ่อโดนแม่แซวแบบนี้ก็อายจนหน้าแดงแปร๊ด
    "ฮะๆ ๆ พ่อนี่ดูออกง่ายชะมัดเลย" (คุณแม่ซ้ำเติม กร๊าก)
    "คุณพ่อคะ หนูขอโทษค่ะ หนูไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งให้คุณพ่อต้องเหงานะ"
    "ยูโนะ......."

สุดท้ายทั้งสามคนก็มาปูฟูกนอนห้องเดียวกัน กลายเป็นตัวอักษร "แม่น้ำ" (川)
ยูโนะนอนตรงกลางแล้วจับมือพ่อกับแม่ไว้ ทางพ่อยูโนะ ถึงจะเขินๆ แต่ก็
จับมือตอบ
    "เมื่อก่อนตอนเราสามคนไปไหนมาไหนก็จับมือกันแบบนี้เนอะ"
    "ใช่ พ่อจับมือลูก แล้วลูกก็จับมือแม่"
    "เผลอแป๊บเดียวลูกก็โตตั้งขนาดนี้แล้ว"
    "อ๊ะ....."

แม้ไม่ใช่การจากกันแบบถาวร ตอนที่คิดถึงก็ยังโทรหาได้
วันหยุดก็ยังแวะกลับมาบ้านได้ แต่ยูโนะได้ยินแบบนี้ก็รู้สึกใจหายนิดๆ เหมือนกัน
พ่อกับแม่รู้เลยว่ายูโนะกังวล เลยกุมมือยูโนะไว้
    "ไม่มีอะไรต้องกังวลหรอก ยูโนะ"
    "หลังเปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิแล้วยูโนะจะได้เจอกับเพื่อนแบบไหนบ้างนะ..."
    "ไม่รู้สิคะ...หนูไม่รู้เลย..."
ยูโนะจับมือพ่อกับแม่ไว้แน่นแล้วหลับตาลง
    "ถ้าได้เจอคนที่เหมือนคุณพ่อคุณแม่ก็ดีสิ"

รุ่งเช้า รถรับจ้างขนของก็มารอที่บ้าน พ่อของยูโนะก็ยังอดห่วงถามเช็คนู่นนี่ไม่ได้
    "ไม่ลืมของอะไรแล้วแน่นะ"
    "ค่ะ น่าจะไม่มีแล้วล่ะ แต่รู้สึกเหมือนลืมอะไรซักอย่างนะ..."
ยูโนะพยายามคิดแต่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก
    "นึกไม่ออกเหรอ"
    "ถ้างั้นอยู่ต่ออีกวัน คิดออกว่าลืมอะไรแล้วค่อยหยิบไปให้เรียบร้อยทีเดียวดีกว่า"
    "ใช่จ้ะ แม่ก็เห็นด้วยนะ"
    "ยังเป็นช่วงปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิอยู่นี่"
    "ไม่ได้หรอกค่ะ ไม่งั้นรถขนของที่จ้างมาจะทำยังไงล่ะ"
ยูโนะมองหน้าพ่อกับแม่ ทั้งคู่แสดงสีหน้าไม่สบายใจ ทั้งสองคนมักเป็นแบบนี้เสมอ
    "ตอนหนูกลับบ้านคราวหน้าอยากได้ของฝากอะไรมั้ยคะ"
แม่ยูโนะส่ายหัวแล้วตอบว่า
    "ไม่ต้องหรอกจ้ะ แค่ยูโนะดูแลตัวเองให้ดีๆ ก็พอแล้ว เนอะพ่อ"
    "ใช่ แค่กลับมาบ้านอย่างร่าเริงก็พอแล้วล่ะ"
    "คุณพ่อ...คุณแม่..."
ภาพของพ่อกับแม่ที่ยืนเคียงคู่กันนี้กำลังจะกลายเป็นเพียงความทรงจำอันรางเลือน
    "ถ้ามีเวลาก็โทรกลับมาบ้านบ้างนะ"
    "ค่ะ"
    "นี่ๆ ของที่ลืมใช่อันนี้รึเปล่าลูก"
แม่ยูโนะหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมา เป็นผ้าเช็ดหน้าที่ยูโนะปักเป็นรูปกระต่ายไว้ตั้งแต่
ตอนประถม แล้วให้เป็นของขวัญ
    "ขอบคุณค่ะคุณแม่ แต่ว่า..."
ยูโนะหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาดู แล้วก็ส่งคืน
    "นี่เป็นของคุณแม่นะคะ หนูไม่เป็นไรหรอกค่ะ"
ทั้งสามคนส่งยิ้มให้กัน ยูโนะโค้งให้กับทั้งคู่ก่อนพูดว่า
    "คุณพ่อคะ คุณแม่คะ หนูไปล่ะนะคะ!"

===============================================   

  << สารบัญสรุปนิยาย Hidamari Sketch || Link ตอนถัดไป >>

===============================================  

Entry ที่เกี่ยวข้องกับ Hidamari Sketch ทั้งหมดดูได้ [ที่นี่]
ดาวน์โหลดแฟนซับไทย  Hidamari Sketch
- ฺBitorrent : หอสมุด | Bakadetsu
- Direct Download : Lily-School (Hosted by Bioice)  

===============================================

แอบสรุปดองไว้ได้พักนึงละ (อันที่จริงก็กึ่งสรุปกึ่งแปลแหละ ตรงไหนแปลไม่ออกก็เนียนๆ รวบไป :P)
โดนมรสุมเล่นงานไม่ได้ทำตอนใหม่ๆ ตุนเลย orz (ขณะนี้บทที่ 1 ยังไม่เสร็จ...)

อนิเมจบไปได้พักแล้วกระแสก็เงียบเหงา (จากเดิมก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยมีอยู่แล้ว)
ใครแวะมาอ่านแสดงตัวให้จขบ.ชื่นใจหน่อย ;w;