[Spoil] Hidamari Sketch Light Novel - บทที่ 1 โซบะย้ายบ้าน (3)[END]

posted on 07 Oct 2010 08:19 by mukiki in Anime-Manga, My-Translation

Notice:
- เอนทรีนี้เป็นการสรุปเนื้อหาจาก Hidamari Sketch ฉบับนิยาย "ยินดีต้อนรับสู่หอพักฮิดามาริ" (ひだまりスケッチノベルようこそひだまり荘へ)
- ผู้แต่งเนื้อเรื่องฉบับนิยายคือ Higurashi Shabou, ผู้วาดภาพประกอบคือ Aoki Ume
- ฉบับนิยายมีทั้งหมด 2 ฉบับ (อ้างอิง) แต่เท่าที่หาได้เจอเล่มนี้อยู่เล่มเดียว
- เนื้อหาที่สรุปและภาพประกอบ ได้มาจากฉบับที่ถูกแปลเป็นภาษาจีนบนบอร์ด lightnovel.cn ใครสนใจลองอ่านแบบจีน สามารถตามไปอ่านได้ที่ กระทู้นี้
- ผิดพลาดประการใดขออภัยไว้ล่วงหน้า อยากเสริมหรือทักท้วงตรงไหน เชิญได้ทางช่อง comment ไม่ต้องเกรงใจ

===============================================

<< Link ตอนก่อนหน้า || สารบัญสรุปนิยาย Hidamari Sketch || Link ตอนถัดไป >>

===============================================

บทที่ 1
- โซบะย้ายบ้าน -
(Part 3)

ย้อนกลับไปดูมิยาโกะช่วงขณะที่ซาเอะกำลังเคร่งเครียดกับงานบ้าง
มิยาโกะนอนแผ่หราบนพื้นกลางห้อง ตาจับจ้องอยู่ที่เพดาน แม้จะโซ้ยมื้อเช้าไปแล้วแต่ท้องก็ร้อง
โครกครากเพราะย่อยเกือบหมดแล้ว
    "จริงสิ ยังไม่ได้กินมื้อเที่ยงเลย....."
มิยาโกะคลานกระดืบๆ ไปเปิดตู้เย็น ทั้งที่รู้ว่าเปิดมาต้องเจอกับความว่าเปล่า จนอดถอนหายใจไม่ได้
ห้องของมิยาโกะนั้นนอกจากตู้เย็นแล้วก็มีแค่พวกกระดาษกับอุปกรณ์วาดเขียน

มิยาโกะกลับลงไปนอนแผ่หราอีกรอบ ตะวันบ่ายคล้อยไป แสงลอดผ้าม่านสะท้อนกระทบลงบน
กำแพงและเพดาน
    ".....ไม่อยากกินปลาแห้งแล้วอ้ะ"
มิยาโกะมีปลาทู*ตากแห้ง {ในฉบับภาษาจีนว่าเป็น 竹荚鱼 เป็นพวกปลาทู/ปลาแมคคอเรล}
ที่ตากไว้ตรงระเบียงเป็นอาหารยังชีพยามฉุกเฉิน ถ้าชิงกินเจ้านี่แล้วเผลอๆ อาจอยู่ไม่รอดถึงพิธี
ปฐมนิเทศ หรือแม้แต่จะได้เจอหน้าเพื่อนใหม่ก็เป็นได้.....
    "อ๊ะ จริงสิ!"
มิยาโกะลุกพรวดขึ้นมา
    "เพื่อนใหม่!"
ว่าแล้วก็กอดอก ครุ่นคิดว่าเพื่อนใหม่นั้นจะเป็นคนยังไง.....
    "ต้องเป็นคนสูงยาวเข่าดีแน่ๆ เลย!"
มิยาโกะโพล่งขึ้นมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย นั่งเทียนเดาเอาล้วนๆ
    "อ๊ะ ถ้าเป็นเจ้าของร้านข้าวแกงกะหรี่ก็เจ๋งเลย...รึร้านขนมปังก็ไม่เลว จะได้กินอาหารฝรั่งทุกวัน...
    ...ไม่สิๆ ถ้าเป็นเจ้าของร้านอาหารฝรั่งเลยน่าจะแจ่มกว่า..."
มิยาโกะพูดไปพลาง พลิกเปิดสมุดไปพลาง และวาดอะไรบางอย่างลงไป
ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงเคาะประตู ฮิโระเอาแอปเปิ้ลที่ได้รับจากที่บ้านมาแบ่งให้
และกำลังจะบอกว่าให้เก็บไว้สักพักก่อนค่อยกินแต่พูดยังไม่ทันขาดคำมิยาโกะก็คว้าเข้าปาก
เคี้ยวกร้วมๆ แล้ว ฮิโระชายตามองไปเห็นสภาพห้องก็ถามมิยาโกะ
    "กำลังวาดรูปอยู่เหรอ?"
    "อื้ม อยากดูมั้ย"
ฮิโระเข้าห้องไปหยิบรูปมาดู ปรากฏว่าเป็นรูปสารพัดของกิน ทั้งโซบะ แกงกะหรี่ สปาเก็ตตี้
ข้าวหน้าหมูทอด....
    "อ๋อ ไม่มีตังค์ซื้อข้าวกินเลยวาดรูปมาดูแก้หิวแทนน่ะ"
    "มิยะจัง.....เอ่อ เข้าใจแล้วล่ะจ้ะ วันนี้ไปทานมื้อเย็นที่ห้องฉันเถอะ"
ฮิโระพูดพลางปาดน้ำตา เพราะไม่คิดว่ามิยาโกะจะจนกรอบขนาดนี้ ส่วนทางมิยาโกะก็ร้องไชโย
ด้วยความดีใจสุดชีวิต แล้วมิยาโกะก็ให้ฮิโระดูรูปที่ตัวเองวาด "เพื่อนบ้าน" ซึ่งที่จริงแล้วคือ
2 คนที่เจอ เมื่อเช้า ฮิโระเห็นเข้าก็ถึงกับตัวสั่นเพราะรูปนั้นดันวาดแบบแอบสแตร็ก (Abstract)
หน้าตาเลยดูพิลึกพิลั่นปนน่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก
    "เมื่อเช้าเห็นกำลังง่วนกันอยู่เลย"
    "เป็นปรากฏการณ์ประหลาดจริงๆ สินะ เพราะแบบนี้ใช่มั้ยถึงได้ชื่อว่า 'หอนองเลือด'* น่ะ..."
{จิดามาริ (血だまり) หนึ่งในชื่อเล่นของหอฮิดามาริที่มีคนตั้งให้ ปรากฏในภาคแรก ตอน 2}
    "?"
    "อ๊ะ ม-ไม่มีอะไร.....พอเถอะ รีบลงไปข้างล่างกันเลยดีกว่า แล้วเดี๋ยวเรียกซาเอะมาด้วย วันนี้มา
ค้างที่ห้องฉันกันเถอะ"
    "แจ๋วเลย ถ้าค้างคืนก็ได้เพิ่มอีกมื้อนึงใช่มั้ย?"

สองชั่วโมงต่อมา มิยาโกะกับซาเอะที่ตามมาสมทบในห้องฮิโระอิ่มหนำสำราญกับสปาเก็ตตี้ซอสครีม
เป็นที่เรียบร้อย
    "ฮะๆ ๆ มิน่าถึงได้อยากให้มาค้างด้วย"
    "นึกว่าเป็นผีซะอีก..."
หลังฟังมิยาโกะอธิบาย ฮิโระก็อายม้วนจนต้องเอาหน้าซุกหมอนไว้
    "ฮิโระซังนี่ขี้กลัวจริงๆ แฮะ"
    "ฮือ..."
    "ฮิโระไม่ถูกกับเรื่องแบบนี้เอาซะเลยนะ"
    "โอ้ว สมกับเป็นผู้ชายที่รู้เรื่องฮิโระซังดีทุกกระเบียดนิ้ว"
    "ใครเป็นผู้ชายกัน หา! พูดอะไรเหลวไหล" {ไม่ปฏิเสธเรื่องฮิโระ สินะ สินะ -..-}
ซาเอะดึงแก้มมิยาโกะเต็มเหนี่ยว
    "อ๊า...ผิดไปแล้วค่า ปล่อยเถอะปากนี่เป็นของสำคัญสำหรับไว้ใช้กินข้าวโดยเฉพาะเชียวนะ"

หลังมิยาโกะสำนึกได้ผิดซาเอะจึงคลายความโกรธลง
    "ในเมื่อมีบริษัทมาทำความสะอาด แสดงว่าคนห้อง 201 ใกล้ย้ายเข้ามาแล้วสินะ"
    "อื้ม.....ไม่รู้จะเป็นคนแบบไหนเนอะ"
ฮิโระหั่นแอปเปิล ปอกเปลือกออกอย่างคล่องแคล่ว เสิร์ฟให้ทานเป็นของหวานหลังอาหาร
ส่วนเค้กที่ซื้อมาโดนมิยาโกะฟาดเรียบไปก่อนแล้ว
ซาเอะถามขึ้นระหว่างที่มิยาโกะกำลังหยิบแอปเปิลเตรียมเข้าปาก
    "มิยาโกะอยากให้เพื่อนใหม่เป็นคนแบบไหนเหรอ"
    "อืม...มื้อเย็นกินสปาเก็ตตี้ไปแล้ว ดังนั้นถ้าเป็นคนที่ทำอาหารญี่ปุ่นเก่งๆ ก็ดีนะ"
    "ไม่ใช่แล้ว....."
    "งั้นอาหารฝรั่งเศส!"
    "ไม่ได้ถามเรื่องกินซะหน่อย!"
ซาเอะออกอาการอยากเขกกะโหลกคนซักป้าบ
    "ก็ได้ๆ งั้นขอฟันธงว่าต้องเป็นคนวาดรูปเก่งแน่ๆ!"
มิยาโกะยกมือพูดหลังกลืนแอปเปิลลงท้อง
    "ถ้าพูดถึงคนเรียนสายศิลป์ก็ต้องวาดรูปได้อยู่แล้วสิ"
    "ฟันธงฉับที่สอง! ต้องเป็นคนตัวเล็กน่ารัก!"
    "ไหงคิดงั้นล่ะ?"
    "เพราะจะได้ดูเข้ากันเวลายืนรวมกับพวกซาเอะซังน่ะสิ"
    "เอ๋?"
ซาเอะสูง 167 ซม. ส่วนฮิโระสูง 155 ซม. พอยืนคู่กันแล้ว...
    "ถ้าซาเอะซังเป็นคุณพ่อ ฮิโระซังก็เป็นคุณแม่ไง"
มิยาโกะจัดบทให้เสร็จสรรพ ซาเอะหน้าแดงแปร๊ด ตั้งท่าเตรียมเอาเรื่อง
    "พูดอะไรน่ะ ว่าใครเป็นคุณพ่อกัน หา!"
    "ฮะๆ น่าสนุกดีออก"
ฮิโระหัวเราะชอบใจจนซาเอะหันไปมองแบบเคืองๆ
    "กระทั่งฮิโระก็เป็นไปกับเขาด้วย....."
    "แล้วก็อีกอย่าง..."
มิยาโกะทำท่าครุ่นคิดก่อนจะยิ้มแป้นให้คำตอบว่า
    "อยากให้เป็นคนอารมณ์ดี ถ้าได้ทำอะไรสนุกๆ ด้วยกันทุกวันก็ดีสิ"
    "อื้ม นั่นสินะ"
    " อื้ม ยังไงก็ต้องอยู่ด้วยกันตั้งสามปีนี่"
    "สำหรับพวกเราก็สองปีล่ะนะ"
    "อ้าว ไหงงั้นล่ะ?"
    "พวกเราอีกสองปีก็จบแล้วน่ะสิ"
ซาเอะต้องช่วยย้ำให้มิยาโกะอีกรอบ
    "นึกว่าจะอยู่ที่นี่ไปตลอดซะอีก"
    "จะไปอยู่ตลอดได้ยังไงกันล่ะ....."
ซาเอะตอบ ส่วนฮิโระที่อยู่ข้างๆ ก็มาแตะไหล่
    "เรื่องในอนาคตจะให้พูดตอนนี้ก็คงยาก แต่โอกาสแบบนี้ไม่มีครั้งที่สอง ถ้าหากสนิทสนมกับ
เพื่อนใหม่ ได้สร้างความทรงจำดีๆ ร่วมกันก็ถือว่าน่ายินดีแล้วล่ะ"
    "......อื้ม"
หลังฟังฮิโระพูด ซาเอะก็ยิ้มออก {จขบ.ด้วย กร๊าก}

คนที่มาพักอยู่หอฮิดามาริแห่งนี้ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนของโรงเรียนยามะบุกิก็จริง แต่หอนี้ไม่ได้เป็น
ของโรงเรียน ดังนั้นถึงแม้ไม่ใช่นักเรียนโรงเรียนนี้แค่เจ้าของหอเห็นชอบก็สามารถมาเช่าอยู่ได้
และตอนนี้ทั้ง 6 ห้องก็เหลือห้องว่างอยู่อีก 2 ห้อง

    "นั่นสินะ อนาคตเป็นเรื่องที่ยังไม่มีใครรู้นี่นา"
    "ใช่ๆ เหมือนกับสมุดวาดเขียนเล่มใหม่ไงล่ะ"
ฮิโระเปรียบเทียบมิยาโกะเหมือนกระดาษวาดเขียนขาวๆ ที่นึกอยากวาดอะไรก็วาดลงไปได้ตามใจ
    "ถ้าเพื่อนใหม่ย้ายเข้ามาไวๆ ก็ดีสิ"
    "อย่างแรกก็ต้องถือชามไปทักทาย ส่วนโซบะย้ายบ้านก็ต้องขอแบบคันโต อ๊ะ! แต่ถ้าเป็นอุด้ง
ฉันชอบแบบคันไซนะ"
    "ให้ตายสิ..."
    "ฮะๆ ไว้ถึงเวลาเมื่อไหร่จะจัดงานเลี้ยงต้อนรับให้แล้วกันจ้ะ"

สามวันต่อมา
ยูโนะ เจ้าของห้อง 201 ได้ย้ายเข้ามาถึงเป็นที่เรียบร้อย
    "เฮ้อ~~ ย้ายของเสร็จซะที~~"
ยูโนะถอนหายใจหลังยกกล่องสัมภาระทั้งหมดเข้ามาจนครบ ยกมือขึ้นปาดเหงื่อบนหน้าผาก
กวาดตามองห้องว่างที่บัดนี้ได้กลายเป็นบ้านใหม่ของตัวเอง
    "จากนี้ก็ขอฝากตัวด้วยนะจ๊ะ"
ยูโนะพูดพลางโค้งให้กับห้องว่างๆ
เสียงกริ่งดังขึ้นราวกับรู้จังหวะ
    "อ๊ะ มาแล้วค่ะ!"
ตอนแรกยูโนะเข้าใจว่าคนของบริษัทย้ายบ้านลืมอะไรไว้จึงรีบไปเปิดประตูให้ แต่ตรงหน้านั้นกลับ
กลายเป็นเด็กหญิงท่าทางอารมณ์ดีส่งยิ้มให้
    "สวัสดีค่ะ มิยาโกะจากห้องข้างๆ ค่า โซบะเสร็จรึยังคะ?"

- จบตอน -

Entry ที่เกี่ยวข้องกับ Hidamari Sketch ทั้งหมดดูได้ [ที่นี่]
ดาวน์โหลดแฟนซับไทย Hidamari Sketch
- ฺBitorrent : หอสมุด | Bakadetsu
- Direct Download : Lily-School (Hosted by Bioice)

===============================================

ซีนสุดท้ายเปิดอนิเมเทียบดูรายละเอียดจะต่างกันนิดหน่อย มีอะไรเพิ่ม มีอะไรเปลี่ยน
ถ้าอยากรู้ลองไปเปิด x365 ตอนแรกดูเอาครับ หุหุ :P