[Spoil] Hidamari Sketch Light Novel - บทที่ 1 โซบะย้ายบ้าน (2)

posted on 31 Aug 2010 14:20 by mukiki in Anime-Manga, My-Translation

Notice:
- เอนทรีนี้เป็นการสรุปเนื้อหาจาก Hidamari Sketch ฉบับนิยาย "ยินดีต้อนรับสู่หอพักฮิดามาริ" (ひだまりスケッチノベルようこそひだまり荘へ)
- ผู้แต่งเนื้อเรื่องฉบับนิยายคือ Higurashi Shabou, ผู้วาดภาพประกอบคือ Aoki Ume
- ฉบับนิยายมีทั้งหมด 2 ฉบับ (อ้างอิง) แต่เท่าที่หาได้เจอเล่มนี้อยู่เล่มเดียว
- เนื้อหาที่สรุปและภาพประกอบ ได้มาจากฉบับที่ถูกแปลเป็นภาษาจีนบนบอร์ด lightnovel.cn ใครสนใจลองอ่านแบบจีน สามารถตามไปอ่านได้ที่ กระทู้นี้
- ผิดพลาดประการใดขออภัยไว้ล่วงหน้า อยากเสริมหรือทักท้วงตรงไหน เชิญได้ทางช่อง comment ไม่ต้องเกรงใจ

===============================================

<< Link ตอนก่อนหน้า || สารบัญสรุปนิยาย Hidamari Sketch || Link ตอนถัดไป >>

===============================================

บทที่ 1
- โซบะย้ายบ้าน -
(Part 2)

    "โอ้ย! ตอนนี้เขียนอะไรไม่ออกแล้วยังมากวนอีก!"
หลังไล่มิยาโกะกลับห้องไปซาเอะปิดประตูถอนหายใจเฮือกใหญ่ ด้วยความที่ซาเอะจับปลาสองมือ
ทั้งฮิโระและนัทสึเมะ (ไม่ใช่แล้ว!!) ทั้งการเรียนและนิยาย แม้ตอนนี้จะเป็นช่วงปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ
แต่ บ.ก. สบโอกาสเพิ่มงานให้ จนตอนนี้ไปไหนไม่ได้

ซาเอะเดินกลับไปที่โต๊ะแบบไม่ค่อยเต็มใจ ห้องซาเอะนั้นไม่มีอะไรประดับประดามากมาย
ชุดโต๊ะเก้าอี้ก็ใช้แบบเรียบๆ ง่ายๆ ตอนที่มิยาโกะเข้ามาเห็นครั้งแรกถึงกับตะลึง บอกว่าดูเป็น
มืออาชีพสุดๆ

นามปากกาที่ซาเอะใช้คือ "ทาจิบานะ อายะ" ปีที่แล้วหลังนิยายได้ออกตีพิมพ์ครั้งแรกก็
ดังเป็นพลุแตก หลังจากนั้นไม่นานจึงเริ่มเอาดีทางด้านนี้อย่างจริงจัง และเมื่อเดือนก่อนหลังจากได้
รับเงินค่าตอบแทนที่ขายนิยายรวมเล่มได้ซาเอะก็ซื้อเก้าอี้ใหม่ ตามคำแนะนำของรุ่นพี่ที่ สนพ.
ว่าโต๊ะจะเป็นแบบไหนก็ได้ แต่เก้าอี้ต้องเลือกที่คุณภาพดีๆ ไว้เพราะเป็นอาชีพที่ต้อง
นั่งทำงานนานๆ และเมื่อซาเอะนั่งทำงานบนเก้าอี้ตัวนี้ก็ดูสมเป็นมืออาชีพจริงๆ ซะด้วย
{อันที่จริง จขบ. ว่าทั้งโต๊ะทั้งเก้าอี้สำคัญทั้งคู่นะ อย่างน้อยๆ ขนาดต้องสัมพันธ์กัน
เก้าอี้ดี แต่โต๊ะสูงไปรึเตี้ยไปก็เขียนไม่ถนัดเหมือนกัน}

รู้อยู่แก่ใจว่ายังไงต้องเขียนให้ได้ แต่เจอเสียงดังจากชั้นบน บวกกับการก่อกวน
ของมิยาโกะเมื่อกี้นี้ทำให้ซาเอะเขียนอะไรไม่ออกแม้แต่น้อย จะออกไปไหนเปลี่ยนบรรยากาศ
ก็คงไม่ดีนัก เพราะเมื่อกี้กอง บ.ก. ก็เพิ่งโทรมา

ซาเอะนั้นทำงานโดยไม่ยอมใช้คอมพิวเตอร์ทั้งที่สะดวกสบายกว่า ด้วยความที่เรียนสายศิลป์
เจ้าตัวเลยเคยชินกับการใช้ปากกาและกระดาษทำงาน

คิดยังไงก็เขียนไม่ออก ซาเอะเลยยอมแพ้ล้มตัวลงนอน เงยหน้ามองเพดานแล้วคิดอะไรเรื่อยเปื่อย
    (ตอนที่เจอกับฮิโระครั้งแรกก็ราวๆ ช่วงนี้ของปีที่แล้วสินะ.....)
ปีที่แล้วช่วงที่ได้เจอกับฮิโระที่หอเป็นช่วงหลังซาเอะปั่นงานเพื่อจะส่งชิงรางวัลรางวัลนักเขียนหน้าใหม่
เจ้าตัวหน้าดำคร่ำเครียดจนไม่มีเวลาใส่ใจเรื่องปากท้องตัวเอง ฮิโระเลยช่วยทำกับข้าวง่ายๆ มาให้ทาน
ทุกวัน เพราะเหตุนี้เองซาเอะจึงได้รางวัล*มาอย่างราบรื่น และถึงตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นช่วงปั่นงานหรือ
เวลาปรกติก็ตาม ฮิโระก็มาช่วยทำกับข้าวให้ตลอด
{受到读者的注意 ไม่แน่ใจว่ารางวัลขวัญใจผู้อ่านรึเปล่า}
    "จะว่าไป...ที่เมื่อเช้าฮิโระรีบร้อนออกไปข้างนอก หรือว่าเป็นเพราะ..."
ซาเอะหันไปมุมห้องด้านบน เมื่อเช้ามีเสียงปึงปัง คงเป็นเสียงทำความสะอาดห้อง หรือไม่ก็เป็นเพราะ
มิยาโกะนอนดิ้น แต่ถ้าเป็นกรณีของฮิโระละก็...
    "ฮิโระยิ่งเป็นพวกขี้กลัวอยู่ด้วย เข้าใจผิดว่าตัวเองเจอผีรึเปล่านะ..."
ฮิโระเคยดูหนังผีแล้วไม่กล้านอนคนเดียวจนต้องขอให้ซาเอะนอนเป็นเพื่อนถึง 2 ครั้ง 2 คราว หนำซ้ำ
ยังมีอยู่หนหนึ่งที่ซาเอะต้องอยู่โยงปั่นงาน เจ้าตัวเลยมาอยู่ข้างๆ โต๊ะทำงานซาเอะแล้วต้องให้ช่วย
จับมือถึงจะหลับลง

ซาเอะหันไปมองแก้วกาแฟเปล่าข้างๆ โต๊ะ แก้วใบนั้นเป็นแก้วที่ฮิโระใส่กาแฟมาให้เมื่อเช้า
    "นานๆ ที...เราเองก็ควรจะช่วยฮิโระบ้างแฮะ"
    "ซาเอะ!"
เพิ่งพูดชื่อฮิโระไม่ทันขาดคำ ฮิโระตัวเป็นๆ ก็บุกเข้าห้องซาเอะมา
    "หา?"
ซาเอะลุกขึ้นมาจากพื้นห้อง หน้าแดงแจ๋เพราะไม่รู้ว่าที่พูดพึมพำเมื่อกี้ฮิโระจะได้ยินเข้าหรือเปล่า
ฮิโระพุ่งตรงเข้ามาซบอกซาเอะ
    "ซาเอะ ช่วยฉันด้วย!"
    "ฮ-ฮิโระ...ดะ-เดี๋ยวนะ ใจเย็นๆ ก่อน เสียงข้างบนนั่นไม่ใช่พวกผีสางที่ไหนนะ..."
ฮิโระเงยหน้าขึ้นเผยให้เห็นขอบตาแดงๆ แล้วหยิบกล่องกระดาษใบหนึ่งขึ้นมา
    "ช่วยกินไอ้นี่แทนทีสิ"
    "อะไรนะ?"
ซาเอะมองกล่องที่ว่า ด้านบนกล่องนั้นมียี่ห้อ L'ESPOIR พิมพ์ไว้
    ".....ฮิโระ?"
    "อื้อ ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นแหละ แค่ฉันอดทนมาถึงตอนนี้ได้ก็เต็มที่แล้ว"
น้ำเสียงฮิโระบอกเป็นนัยๆ ว่าถึงไม่ได้กิน แค่ซื้อก็ยังดี
    "โธ่...ก็อย่าซื้อตั้งแต่แรกสิ"
แค่เห็นก็เข้าใจได้ไม่ยาก เพราะฮิโระนั้นโปรดปรานของหวานเป็นที่สุดเลยต้องพะวงเรื่องน้ำหนักตัวเอง
ซาเอะถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้
    "ก็...ก็มันบังเอิญไปเห็นเข้านี่นา เลยซื้อติดมือกลับมาด้วย"
    "ถ้างั้นก็อย่ามองแต่แรกสิ"
    "ฮือ..."
ฮิโระน้ำตาหยดติ๋งๆ ซาเอะเห็นแล้วก็ฝืนยิ้มแหยๆ ให้
    "ดื่มชาก่อนเถอะ แล้วเค้กนี่เดี๋ยวเอาไปให้มิยาโกะก็ได้"
ซาเอะรับกล่องเค้กมาจากมือฮิโระแล้วลุกขึ้นยืน
    "อื้อ...จ้ะ"
ฮิโระนั่งอยู่บนพื้น ยังไม่หยุดร้องไห้แต่ก็พยักหน้ารับ
ตอนทำกับข้าวฮิโระก็ดูดีอยู่หรอก แต่พอเจอของหวานเข้าเท่านั้นล่ะหมดมาดแม่บ้านกลายเป็น
เด็กน้อยคนนึงเลย
ซาเอะมองกล่องเค้กเจ้าปัญหาก่อนยัดเข้าตู้เย็น
ทั้งสองคนนั่งดื่มชาไปคุยอะไรกันไปจนถึงเย็น และดูเหมือนลืมเรื่องเสียงปึงปังจากชั้นบนไปแล้ว
หลายชั่วโมงผ่านไป ฮิโระลุกขึ้นเพื่อจะกลับห้องตัวเองไปเตรียมมื้อเย็น ขณะปิดงานสังสรรค์น้ำชา
ยามบ่ายนั้นเอง....
    "แย่แล้ว! นิยาย!"
ซาเอะตรงรี่กลับไปที่โต๊ะทำงาน เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนอารมณ์ยังขมุกขมัวอยู่แท้ๆ แต่ตอนนี้หลังจากโดน
ฮิโระบุกเข้าห้องแบบกะทันหันและนั่งคุยกันเพลินจนลืมเวลา ซาเอะก็กลับมาอารมณ์ดีหัวแล่นอีกครั้ง
    "ดีล่ะ!"
ซาเอะนั่งประจำที่บนโต๊ะ เขียนตัวหนังสือลงกระดาษได้ราวกับพรั่งพรูออกมาเอง

- ตัดจบ Part 2 โปรดติดตามใน Part ต่อไป... -

Entry ที่เกี่ยวข้องกับ Hidamari Sketch ทั้งหมดดูได้ [ที่นี่]
ดาวน์โหลดแฟนซับไทย Hidamari Sketch
- ฺBitorrent : หอสมุด | Bakadetsu
- Direct Download : Lily-School (Hosted by Bioice)

===============================================
ตอนนี้ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมละเอียดเป็นพิเศษ จขบ.ตั้งใจอวยเต็มที่ครับ 555+

วันนี้อัพรวดเดียว 3 เอนทรี อีก 2 อันก่อนหน้าคือโดจิน Saki ของ Hakka-yaจิ้มดูได้จากด้านข้างเน้อ

หลังกด publish เพิ่งรู้ว่าที่เขียนเตรียมไว้หายไปเกือบหมด สงสัยไปปิดก่อนมันเซฟเสร็จ
สำหรับตอนนี้จขบ.ขอเตรียมหนีเที่ยวยาวๆ ก่อนล่ะครับ